De Roze Polder | Voor mijn Drags, mijn helden

16-05-2018 | Het begint met een Pritt-stift. Je weet wel: zo'n vettige, witte staaf lijm waarmee je eigenlijk nooit iets kan vastlijmen. Daarmee smeer je een aantal keer je wenkbrauwen in. Net zolang tot ze zijn verdwenen. In de spiegel zie je dan iemand die iets te fanatiek de barbecue heeft aangestoken. Of een griezel uit Mad Max.

Dat angstaanjagende, kale gezicht is je canvas. Daar moet eerst een paar centimeter foundation op. Foundation is een dikke huidkleurige pasta waarmee je het liefst de kieren in je badkamer zou dichtsmeren, maar nu smeer je het op je gezicht. Met een sponsje. Lekker dik. Ja, ook over die Pritt-lijm heen. Dan zit het nog strakker.

Je kunt ervoor kiezen vanaf de onderkant van je kin naar beneden een andere, grijzere, kleur te nemen. Dan lijkt je kop minder dik. Deed Boy George ook altijd, al hielp dat niet echt.

Nu zet je een soort badmuts op. Die is gemaakt van de voet van een panty. Als je mazzel hebt, een nieuwe.

Nadat je jezelf zo een half uurtje hebt zitten martelen, is het tijd voor de opbouw. Niet dat het dan comfortabeler wordt, maar je gaat er in ieder geval wel stap voor stap beter uitzien.

Oh ja, je doet dit natuurlijk niet in de heerlijke oase van rust, die je eigen bad- of huiskamer is. Je doet dit in een benauwd kamertje zonder daglicht of zuurstof met drie hysterische andere Drag Queens in wording.

Eerst maar eens een witte streep over de lengte van je neus. Zelfs de meest platgeslagen mopsneus krijgt dan als vanzelf iets koninklijks. Jukbenen worden aangezet. Kaaklijnen worden geaccentueerd (of verzonnen). Langzaam krijgt je gezicht weer wat reliëf. Je lijkt nu op een etalage-pop.

Dan begint het echte kleuren. Net als clowns (excuses voor de vergelijking) hebben de meeste Drag Queens een eigen herkenbare make-up. En dat gezicht komt bijna helemaal uit een grime-kist. Dat gezicht moet minutieus worden aangebracht. Tijdens deze fase worstel je met fundamentele vragen als: zijn mijn wenkbrauwen wel gelijk? Kloppen de kleuren? Zijn de lijnen rond mijn ogen/lippen niet te dun/dik?

Als kind knutselde ik wel eens bouwpakketten van huisjes of jachtvliegtuigen in elkaar. Je moest dan allerlei plastic onderdelen uit een vorm drukken en op de juiste manier in elkaar zetten. De lijm die je daarvoor gebruikte, gebruik je nu om je valse wimpers op je oogleden te plakken. Op mijn bouwpakketten stond altijd een waarschuwing: pas op, lijm uit de buurt van mond en ogen houden. Die waarschuwing negeer je nu volledig. Je smeert nu zoveel lijm op je ogen dat je neus ervan gaat lopen. Wimpers mogen nooit, maar dan ook echt nooit, loslaten. Vandaar.

In je Gap jeans en je Jack & Jones T-shirt kun je natuurlijk het podium niet op, dus je moet in een jurk. Om niet steeds aan de pijn in je gezicht te hoeven denken, kies je de meest oncomfortabele jurk die je kunt vinden. Als afleiding. Onder die jurk draag je nep heupen en nep borsten die je bijkans de adem benemen. Het voortdurende zuurstoftekort dat daarvan het gevolg is, werkt gelukkig als een lichte pijnstiller.

En dat je die pijnstiller nodig hebt, merk je meteen als je je schoenen aandoet. Dat zijn als mode-objecten vermomde martelinstrumenten. Water boarding? Laat terroristen een paar uur op deze schoenen lopen, en ze vertellen alles wat de CIA wil weten. Daarbij zijn ze zo hoog dat je vanaf nu het risico loopt in ieder deuropening ongenadig hard je hoofd te stoten. En dat ga je een aantal keer doen, dat beloof ik.

Tenslotte de pruik. Ook die wordt muurvast gelijmd. Het doel van de pruik is om de regulering van je lichaamstemperatuur volledig in de war te gooien. Vanaf nu sterf je niet alleen van de pijn, maar ook van de hitte. En dan moet je het podium nog op en onder de bloedhete lampen van het theater je uit de naad werken.

Mijn 'Four Drags' en in iets minder mate de actrice die in het stuk de moeder speelt, doorlopen dit gruwelijke proces nu al ruim een jaar. En het is allemaal mijn schuld, want ik heb het geschreven en (mede) geregisseerd. Voorafgaand aan iedere voorstelling zie ik hoe de acteurs van 'Four Drags and a Funeral' zich transformeren tot de hysterische karakters die ze spelen.

'Four Drags and a Funeral' is precies wat je ervan kan verwachten: een krankzinnige komedie over vier Drag Queens. Maar het is meer. We hebben het ook over vriendschap, familie, religie, geloof in jezelf en geloof in elkaar. En over bingo, natuurlijk.

De voorstelling maakt altijd veel emoties los. Veel vrolijkheid, maar ook hier en daar een traan. Die reis willen mijn spelers elke keer weer maken met het publiek. En daarom onderwerpen ze zich lachend en met liefde aan alle fysieke verschrikkingen die bij drag horen. Juist dat laatste maakt het zo eervol op stap te mogen met deze groep mensen.
Nog een paar voorstellingen. Ze zullen het nog gaan missen, die pijn.

'Four Drags and a Funeral' is nog te zien op 26 mei in het Verkadetheater in Den Bosch en op 1 en 2 juni in de Toneelschuur in Haarlem.

Deel dit artikel:  

Homoscoop

Ben jij ook zo benieuwd wat de komende week allemaal voor jou in petto heeft? Wie weet geeft je Homoscoop meer duidelijkheid... Klik hier!

De Roze Polder

Lees nu de nieuwe column van Jos over Matthew Shepard, de jonge Amerikaan die door een hate crime om het leven kwam. | klik hier

Gay Woordenboek

Altijd al willen weten wat 'Matispel' betekent of waar de letters 'MSM' voor staan? De antwoorden vind je in het Gay Woordenboek. Klik hier!

Woorden en Daden

De nieuwe column door Dennis de Jong. Lees hier zijn nieuwe bijdrage over de de noodzaak van Coming Out Day.

Recent uit de kast!

| Lucas Fischer (ex-turnkampioen)

| Bert & Ernie (poppenstel)

| Abrahm DeVine (zwemmer)

| Tadd Fujikawa (golfer)

| Garrett Clayton (acteur)

| Max Bemis (zanger)

Volg GaySite.nl ook via

De GaydarTest

Beschik jij over een zogenaamde 'gaydar'? Doe deze Gaydar FunTest en je komt er snel achter!

Nu online

| Toon alles

GaySite.nl | E-Zine

Abonneer je nu op het GaySite.nl E-Zine. Zo blijf je altijd op de hoogte van het laatste nieuws!

     inschrijven    uitschrijven