
|
|
| Van Dalen Zegt
|
|
|
Echte
vrienden
|
|
door:
Frank van Dalen
Frank van Dalen is voorzitter van stichting
ProGay en gemeenteraadslid voor de VVD
in Amsterdam.
|
| |
Laten we het er
op houden dat het snel ging de afgelopen
weken. Nog maar drie en een half jaar
geleden mocht ik met toenmalig lijsttrekker
Wouter Bos tijdens de verkiezingen een
convenant sluiten. De PvdA zou er voor
zorgen dat het homobeleid in Nederland
een impuls zou krijgen. Ze hebben woord
gehouden.
Toch was het niet Wouter Bos maar ChristenUnie-voorman
André Rouvoet die het COC belde.
Hij wilde een afspraak. "Staan we
vier jaar lang tegenover elkaar of kijken
we waar we elkaar kunnen vinden?".
Het werd het laatste. Achter de schermen
werd de passage over bestrijding homovijandigheid
in elkaar gezet en opgenomen in het regeerakkoord.
Vervolgens was het Wouter Bos weer die
zijn belofte inloste en minister Plasterk
de portefeuille homobeleid gaf. Vanaf
dat moment zaten 'we' iedere vrijdag in
de Treveszaal.
Het heeft de homobeweging geen windeieren
gelegd. Het COC kreeg structurele subsidie
om haar lobbytaken goed uit te voeren.
De beleidsvisie van de homobeweging werd
omgezet in een heuse homonota. En leiderschap
kreeg vorm. Plasterk zorgde er hoogstpersoonlijk
voor dat prinses Maxima haar opwachting
binnen de homogemeenschap maakte.
En nu is de PvdA weg uit de regering.
Wouter Bos heeft zijn vertrek uit de politiek
aangekondigd. En of Plasterk de kans krijgt
zijn klus af te maken is allerminst zeker.
Maar ook op lokaal niveau raken de ontwikkelingen
binnen de PvdA de homobeweging. Burgemeester
Cohen vond de Amsterdam Gay Pride oprecht
belangrijk en heeft een belangrijke rol
gespeeld in het aanjagen van de Gay Pride
in de afgelopen jaren, onder meer door
mee te varen op de Amsterdamboot. Als
nieuwe partijleider kan hij de nieuwe
hoop zijn om het belang van krachtig nationaal
homobeleid hoog te houden.
De leemte die Cohen lokaal achterlaat
kan eenvoudig gevuld worden door PvdA-wethouder
Carolien Gehrsels. Zag ze aanvankelijk
niks in het zogenaamde 'homomuseum', na
een aantal gesprekken steunde ze het initiatief
van harte. Daarmee geeft ze een impuls
aan Amsterdam Gay Capital, ook als het
gaat om sport en andere stille krachten
die binnen het homodossier van belang
zijn. Steun is er ook van wethouder Ossel.
Hij lanceerde de Amsterdamse homonota.
Misschien niet zo volledig als gehoopt,
maar hoe dan ook een belangrijke stap
en gefundeerd op de mening van de gehele
Amsterdamse homobeweging. Of hij in de
toekomst het Amsterdamse beleid vorm kan
geven is mede afhankelijk van ontwikkelingen
rond de PvdA'er die met ruim 10.000 voorkeursstemmen
werd verkozen. Ahmed Marcouch.
Ook hij heeft meer dan kleur bekend als
het gaat om het homodossier. Het kostte
hem zelfs zijn lijsttrekkerschap in zijn
eigen stadsdeel, zo stelde hij zelf. Of
hij daar rauwig om moet zijn valt te bezien.
Op welke plek hij terecht komt, hij is
nu raadslid en wil dat blijven, ook als
hij in de Tweede Kamer verkozen wordt,
maakt niet eens zoveel uit. Zijn innige
contacten met de PvdA-top zorgen voor
een extra lijntje binnen de PvdA dat homobeleid
niet zomaar terzijde zal worden geschoven.
En dat is belangrijk. Want zonder krachtige
politici die niet alleen met de mond belijden
homobeleid belangrijk te vinden, maar
daar ook vuile handen voor willen maken
kan de homobeweging niet. De PvdA zat,
in tegenstelling tot andere 'homovriendelijke'
partijen, in een positie dat ze echt een
verschil kon maken voor landelijk en lokaal
homobeleid. Daarin heeft de PvdA alles
overziend niet teleurgesteld.
Hoe het er in Amsterdam of landelijk uit
zal gaan zien in de nabije toekomst is
onduidelijk. Ook of het homobeleid met
kracht zal worden voortgezet. De homobeweging
doet er goed aan hier alert op te zijn.
Soms lijkt de homobeweging wel eens te
vergeten wie haar echte vrienden zijn.
Maar stiekem zeg ik dat ook tegen de PvdA.
'Weet wie uw echte vrienden zijn'. |
| |
| | Van
Dalen Zegt - Archief |
|
|
|
|
|