
|
|
| Van Dalen Zegt
|
|
|
Stop
geweld in Amsterdam
|
|
door:
Frank van Dalen
Frank van Dalen is voorzitter van stichting
ProGay en voor de VVD kandidaat voor
de gemeenteraad Amsterdam in 2010 op
plek 8
|
| |
In 2005 liep Chris
Crain over de grachten. Toen hij werd
bespuugd draaide hij zich om en vroeg
waarom dat moest. Het was het signaal
om in elkaar geslagen te worden.
Een week voor de Amsterdam Gay Pride namen
twee jongens op het Rembrandtplein met
een zoen afscheid van elkaar. Ze werden
lastig gevallen en uitgescholden. Een
de jongens vroeg wat ze van hen moesten.
Het was het signaal om in elkaar geslagen
te worden.
Afgelopen week neemt een man voor Gays&Gadgets
afscheid van collegas en loopt met
zijn roze shirt en roze G&G tas verder.
Hij wordt aangesproken, lastig gevallen
en bedreigd. Hij besluit 112 te bellen.
Het is het signaal om de man het ziekenhuis
in te slaan.
Vorig jaar verscheen het rapport van de
UvA over de homofobe geweldsincidenten
in de stad. Zichtbare homoseksualiteit
of vermeende homoseksualiteit roept bij
grote groepen, voornamelijk jongeren,
een gevoel op dat ze bedreigd worden in
hun mannelijkheid. Vanuit dat bedreigde
gevoel vinden ze dat ze het recht hebben
zichzelf te verdedigen. Geweld is daarbij
expliciet een optie.
Na de eerste aanval van schelden, bedreigen
of duwen werkt weerbaarheid van het slachtoffer
extra agressie op. In plaats van nederig
de bedreigingen te ondergaan die de mannelijke
superioriteit van de dader moeten aantonen,
wordt die mannelijkheid juist aangetast.
En dus moet er een extra lesje worden
geleerd. Blind ongecontroleerd geweld
is het resultaat.
Dit roept een dilemma op.
Er zijn homo's die vinden dat we minder
zichtbaar moeten zijn. Dan roepen we tenminste
de problemen niet over ons af. Ik vind
dat onacceptabel. Waarom mogen wij niet
met onze vriend of vriendin hand in hand
lopen, elkaar een zoen geven of een roze
shirt of homo-tas dragen zonder lastig
gevallen te worden.
Als reactie op het geweldsincident van
afgelopen week verschijnen berichten op
het internet waarin homo's zeggen dat
het slachtoffer maar niet 112 had moeten
bellen en gewoon had moeten weglopen.
De overheid en politie roepen juist
terecht aan alle kanten mensen
op melding te doen van dit soort incidenten.
Want alleen als dit soort incidenten zichtbaar
worden gemaakt kan er door de politiek
wat aan gedaan worden. Ik vind het onacceptabel
in een stad of land te wonen, waar als
je om wat voor reden dan ook wordt lastig
gevallen of bedreigd, je maar moet doen
alsof er niks is, uit angst om vervolgens
in elkaar geslagen te worden.
Ik kies voor het slachtoffer en niet voor
de dader.
Dader Aps van afgelopen week is zich rot
geschrokken. Dat zijn handelingen op camerabeeld
zijn vastgelegd had hij zich waarschijnlijk
niet gerealiseerd. En in plaats van manmoedig
verantwoordelijkheid te nemen, draait
en kletst hij zich op AT5 een slag in
de rondte. Wat Aps moet doen is zich bij
de politie melden. En dan wordt het allemaal
keurig uitgezocht. Wat er voor de camerabeelden
gebeurde en waarom het slachtoffer 112
belde. En bovenal, waarom het slachtoffer
met een hersenschudding in het ziekenhuis
belandde. Er is meer beeld beschikbaar
dan wat op internet is terug te vinden.
De vraag of er sprake was van homofoob
geweld is een lastige vraag. Als het zo
is, dan loopt de dader risico op strafverzwaring
met 25%. Maar eigenlijk doet dit niet
ter zake. Geweld zonder maatschappelijk
geaccepteerde reden moet stoppen in onze
stad. Dat is de boodschap die we met z'n
allen krachtig moeten uitdragen.
Dat is op zondag 31 januari gebeurd op
het Koningsplein in Amsterdam. Maar hopelijk
daarna iedere dag opnieuw in heel Amsterdam. |
| |
| | Van
Dalen Zegt - Archief |
|
|
|
|
|