|
|
| Van Dalen Zegt
|
|
|
College
legt motie naast zich neer
|
|
door:
Frank van Dalen
Frank van Dalen is voorzitter van stichting
ProGay en voor de VVD kandidaat voor
de gemeenteraad Amsterdam in 2010 op
plek 8
|
| |
Met 43 van de 45
stemmen besloot de gemeenteraad van Amsterdam
vorige maand dat clubs die discrimineren
op grond van seksuele geaardheid geen
recht zouden moeten hebben op gemeentelijke
subsidies. Alleen het CDA dacht
daar anders over.
Nu, drie weken later, laten burgemeester
Cohen en zijn wethouders weten dat ze
de wens van de overgrote meerderheid van
de raad naast zich zullen neerleggen.
Volgens het college kunnen religieuze
instellingen wél subsidie krijgen
en zou het juist discriminerend zijn dit
niet toe te staan.
Homoseksualiteit en religie. Het blijft
een moeilijk onderwerp voor bestuurders.
Als ambtenaren de eed afleggen worden
ze geacht de wet uit te voeren. De wet
kent één huwelijk en maakt
daarbij geen onderscheid in het geslacht
van partners. Ambtenaren die weigeren
homo- en lesbostellen te trouwen weigeren
een deel van de wet uit te voeren. Op
1 april 2007 was ik dan ook blij een convenant
te mogen sluiten met een ruime Kamermeerderheid
dat de weigerambtenaren in de toekomst
naar de vuilnisbelt van de geschiedenis
zal verwijzen. Ik ga er vanuit dat dat
in 2011 zo ver is.
Ophef is er voortdurend over scholen die
homoseksuele docenten willen ontslaan.
Ook hier boe-geroep vanuit fijn-christelijke
kringen. Dat niet toestaan is discriminerend
en meer van dat soort fraais. Het is de
wereld op zijn kop. Een wiskundedocent
wordt geacht zijn leerlingen heel erg
goede wiskundeles te geven. De stelling
van Pythagoras uitleggen met Bijbelse
teksten zie ik niet voor me. Waarom een
docent die homoseksueel is of zelfs samenwoont
moet worden geweerd is mij volstrekt onduidelijk.
Het zou minister Plasterk sieren daar,
ondanks protest uit de ChristenUnie, per
direct wettelijk een einde aan te maken
en gevolg te geven aan de petitie van
het COC, 'Uit de kast, uit de klas'.
Homoseksuelen in christelijke partijen
is ook al zo'n onderwerp. De SGP worstelt
nog met vrouwen in de partij. Bij de ChristenUnie
is men wat verder. Daar ruimen alleen
nog de homo's (Sander Chan) en lesbiennes
(Monique Heeger) het veld. De ChristenUnie
zet zich graag voor homo's en lesbo's
in, maar vooral niet met hen is de boodschap.
Je zult maar christelijk en homo zijn
en dat op prudente wijze met elkaar in
balans hebben weten te brengen. Je wordt
als vanzelf in de armen van het CDA gedreven.
Ook geen feest.
Terug naar Amsterdam. Het college van
B&W heeft besloten de motie van de
gemeenteraad naast zich neer te leggen.
Ze slaat de plank volledig mis. Natuurlijk
mag een private organisatie zelf kiezen
we ze binnen haalt en wie niet. Als de
club van liefhebbers voor paarse mumsels
samen graag dingen willen doen en daar
liever geen liefhebbers van geel bij hebben,
ze gaan hun gang maar. Maar zodra ze een
publieke taak vervullen of als private
partij door de overheid worden betaald
om, soms als enige, een overheidstaak
vorm te geven, dan is er een grens.
Dan kan het niet zo zijn dat jongerenwerk
in een stadsdeel terecht komt bij een
christelijke club die homo's en lesbo's
als personeel weigert, om de grondslag
en de identiteit van de organisatie niet
aan te tasten. In vroeger dagen hadden
we liefdadigheidsinstellingen met eigen
religieuze identiteit. Ze hielpen je als
je hulp nodig had. Ze hielpen je oprecht.
Eerst komt het eten, dan de zorg en tenslotte
de bijbel. En juist die laatste stap mag
nooit, nooit onderdeel worden van zorgtaken
uitgevoerd in opdracht van en namens de
overheid.
Het college heeft gelijk dat ze de motie
naast zich neerlegt. Dit soort organisaties
hebben zich op voorhand reeds gediskwalificeerd
in het uitvoeren van publieke taken die
de overheid graag aan andere overlaat.
Helaas hebben we dit het Amsterdamse college
nog niet horen zeggen. |
| |
| | Van
Dalen Zegt - Archief |
|
|
|
|
|
DVD
Shop 
Verkiezing!
