|
|
|
|
|
Stoppen
of doorgaan
|
|
door:
Walter de Quaasteniet
voorzitter De Kringen
|
| |
| |
Nog
een aantal maanden en dan zit mijn eerste
termijn als voorzitter van De Kringen
erop. Volgens de statuten mag ik hooguit
twee termijnen van elk drie jaar. Dus
denk ik terwijl ik onder de douche sta,
op de fiets zit of op het strand wandel,
of ik wel of niet zal doorgaan. Een mooie
bezinning zo rond Oud & Nieuw. De
vraag of ik van de stemgerechtigden voorzitter
mag blijven, laat ik maar even buiten
beschouwing.
Het voorzitterschap van De Kringen zal
door iedereen anders worden ingevuld.
Mijn doel is het vergroten van de naamsbekendheid
van de organisatie. (opdat iedere homo,
lesbienne, biseksueel en transgender die
dat wil gebruik kan maken van onze fantastische
formule!) Dit doel brengt mij ook bij
andere HLBT organisaties en daarmee in
aanraking met onderwerpen die deze doelgroepen
raken. Daar waar de term 'homobeweging'
achterhaald is of in ieder geval vele
mensen niet meer past, voelde ik de afgelopen
jaren de beweging. Kijk naar de acties
van COC Nederland en volg de discussie
over de al dan niet voltooide emancipatie
("voorkom dat het zeuren wordt!")
en je voelt dat het nog niet af is. Mensen
die nog niet voor hun geaardheid durven
uitkomen, ervaren nog geen veilige wereld.
Een overheid die discriminatie toestaat,
heeft nog duidelijk een gesprekspartner
op dit onderwerp nodig. Zolang we nog
omkijken als twee mensen van hetzelfde
geslacht hand in hand over straat lopen,
is homoseksualiteit nog niet gewoon.
Los daarvan blijf ik roepen dat de ontmoeting
tussen mensen van alle tijden is. Los
van alles houden we bijna allemaal behoefte
aan contact met onze medemens. Met gelijk-
of juist anders gestemden. De Kringen
biedt dat. Daarom blijf ik vinden dat
de organisatie ook in deze tijd mensen
iets te bieden heeft. Veel te bieden heeft.
De beweging heeft me geraakt. Omdat de
persoonlijke emancipatie me raakt. Omdat
ik gelijkheid en vrijheid van mensen belangrijk
vind. Niet iedereen hoeft op de barricade,
niet alles hoeft een roze tintje te hebben
en onzichtbaar zijn mag ook. Tegelijk
is zichtbaarheid ontzettend belangrijk
zodat diegenen die in de kast zitten,
de weg eruit weten en durven te vinden.
Je bent wie je bent, in contact met een
ander. Je bestaat omdat de ander je ziet
staan. In december snappen we dat allemaal
heel goed, maar het geldt het hele jaar.
Als voorzitter moet ik echter ook vergaderen,
stukken lezen, verplichtingen nakomen,
onder tijdsdruk werken, vooruitgang boeken.
Het is niet altijd leuk. Wat opgebouwd
wordt kan zo weer verdwenen zijn, zoals
de wind en het zand mijn voetstappen op
het strand weer uitwissen. Als ik dan
weer hoor wat De Kringen voor mensen heeft
betekend en nog doet, dan weet ik dat
het goed werk is. En dat geeft weer energie.
De wereld draait ook zonder mij door.
Soms moeten mensen dat tegen me zeggen.
En het klopt. Ik ben niet belangrijk.
Riep het stofje. De Kringen is als organisatie
ook niet belangrijk. Het gaat om de ontmoetingen
van mensen. Een ontmoeting is een beweging.
Beweeg je mee? |
| |
|
|
| |
| | Column
Index |
|
|
| |
|
|
|
|
NIEUW!
DVD
Shop 
