
|
|
|
|
|
Andermans
schoenen
|
|
door:
Walter de Quaasteniet
voorzitter De Kringen
|
|
|
| |
Schoenen
vertellen veel over iemand. Aan
de schoenen kun je zien of iemand
netjes is of slordig. Of iemand
veel loopt of juist vaak zit. Of
iemand modieus is of niet. Of iemand
arm is of rijk, want schoenen zijn
duur en kunnen heel duur zijn. Aan
sommige schoenen kun je zien of
de drager een man of een vrouw is,
maar deze regel geldt natuurlijk
niet altijd.
Schoenen vertellen veel. Maar of
iemand met maatje 44 nu echt op
grote voet leeft...
Het was Eerste Pinksterdag en de
dominee vertelde over schoenen.
Eigenlijk ging het over liefde.
Maar dat verhaal voert hier te ver.
Alhoewel. Lees verder en je leest
toch iets over liefde.
De dominee had wat mensen gevraagd
of ze een paar schoenen wilde meegeven.
Uit een doos kwamen ongeveer tien
paar schoenen tevoorschijn: sloffen
van een oude vrouw die niet meer
kon lopen, schoenen van een directeur
van een basisschool, moderne slippers
van een knappe jongen van 18, de
schoenen van een Chinese kunstenaar
die met beelden exposeert tijdens
Den Haag Sculptuur, schoenen van
Mark Rutte, schoenen van een meisje
dat graag naar Disney films kijkt,
enzovoort. De dominee vroeg de kinderen
in de kerk wie ze aardig vonden,
met wie ze wel een middagje wilde
doorbrengen. Een jongen die graag
voetbalt en het meisje van de Disney
films wonnen. In de pantoffels van
de vrouw die niet kon lopen wilde
niemand staan.
De dominee vroeg een meisje letterlijk
in de sloffen van de oude vrouw
te gaan staan. Waar ben je bang
voor? Wat wil je heel graag? Waar
verlang je naar?
Ik zou niet graag in jouw schoenen
staan. Die uitspraak kennen we allemaal.
Lastige vragen voor een kind. Toch
kwam het meisje met haar antwoorden
in de goede richting: ze wilde het
liefst weer kunnen lopen en was
bang om nooit meer bezoek te krijgen.
Ze wilde een goed leven, om het
maar vrij te vertalen.
Een dag eerder las ik dat een Gay
Pride in de Kroatische havenstad
Split is uitgelopen op een chaos.
Ongeveer 10.000 demonstranten belaagden
de ongeveer 200 deelnemers. Split
is conservatiever dan Zagreb, de
hoofdstad waar de Pride eerder werd
georganiseerd.
Tijdens het verhaal van de dominee
dacht ik aan de deelnemers van deze
Pride. Wat als ik in de schoenen
van één van hen zou
staan? Wat als ik in de schoenen
van de tegendemonstranten zou staan?
Ik heb het nog niet gedacht of de
dominee vraagt ons te gaan staan
in de schoenen van iemand die je
helemaal niet mag. Waar is hij of
zij het meest bang voor? Wat wil
hij of zij graag? Waar verlangt
diegene naar?
Wie de schoen past trekt hem aan.
Wat zou het toch goed zijn als we
allemaal even in elkaars schoenen
gaan staan. Beseffen hoe we allemaal
mens zijn. Mensen met van vlees
en bloed, met botten en haren. Die
Chinese kunstenaar heeft haren van
mensen over de hele wereld verzameld
en verwerkt in één
kunstwerk. Eén geheel van
mensen die elkaar niet kennen, elkaar
misschien niet eens mogen en zelfs
vijanden zijn. Alsof je allemaal
in één grote schoen
zit. Hetzelfde schuitje zeg maar. |
| |
| |
Column Index |
|
|
| |
|
|
|
|
|