Reageren?
Mail Walter

Kerstduik

door: Walter de Quaasteniet voorzitter De Kringen

Fijn, de kerst komt er weer aan. Om aan de jaarlijkse klaagzang tegemoet te komen: loop ik van de week in een tuincentrum op de kerstafdeling, luister ik naar Sinterklaasmuziek. Schandalig! Om bij te dragen aan de jaarlijkse diepgang: ik overweeg lid te worden van het IKV. (bestaat dat nog?!) Dat is de ware kerstgedachte! Om mee te doen met het jaarlijkse "ik doe het anders, bewuster en duurzamer": geen kerstcadeaus en meergangendiner dit jaar voor mij. Weg met de platte consument! Om bij te dragen aan de jaarlijkse menslievendheid: ik doneer aan de collecte van het Leger des Heils. Kijk mij! Zo, dat waren de plichtplegingen. Mijn realiteit: drukte in de winkels, mensen die de hele maand geen afspraken willen maken omdat het zo'n drukke maand is, een sfeer die duidelijk gejaagd en onrustig is, geld dat zoals altijd de deur uit vliegt maar nu iets opvallender, de standaard antwoorden op de standaard vragen "wat doe jij met de kerst, neem je een boom, wat doe je met de jaarwisseling, ben je nog vrij". Wat die vragen betreft: alleen de vraag of ik vuurwerk afsteek wordt nauwelijks nog gesteld. Sinds vorig jaar pakken mijn ouders het slim aan. Heel slim. Oud en moegestreden vertrekken zij voor zowel kerst als jaarwisseling naar de bossen op de Veluwe. Weg van drukte en verplichtingen. Rust. En zie ze eens kwiek lopen in een straal van 30 minuten rond hun bungalow. Zie ze eens opleven. Geweldig! Zichtbaar jonger. Amsterdam heeft de Pink Christmas. Laat het me weten als er ook op andere plaatsen Roze sneeuw uit de hemel komt!! Eigenlijk is de toevoeging van Pink helemaal niet nodig. Kerst glittert al aan alle kanten en de Roze Kerstboom is alweer lang geleden geïntroduceerd. Van de combinatie Pink en Kerst word ik evengoed weer enthousiast als ik het programma van Pink Christmas Amsterdam zie. Culturele diversiteit, religie en roze, geloof en ongeloof, homo en hetero, cultuur en toch weer dat shoppen.... Ja, het blijft goed om te laten zien dat het hele leven één smeltkroes is van mensen en smaken. Toch voel ik dat het jaar op z'n eind loopt. Dat de kalender dunner wordt. De dagen zijn korter en ik wil een winterslaap. Ik ben er wel even klaar mee. Het hele jaar was al een smeltkroes. Ik in de rest van de wereld. Dat is continu ondergedompeld zijn in de smeltkroes. Weet je, ik duik onder. Ergens in het bos denk. Het begin van een traditie. Mijn jaarlijkse kerstduik!

| Column Index