Reageren?
Mail Walter

Kerk en Roze

door: Walter de Quaasteniet voorzitter De Kringen

Onlangs beweerde iemand dat De Kringen een christelijke organisatie is. Dat hoor ik wel vaker. Ietwat ongeduldig leg ik dan uit dat dit niet zo is. Drie geestelijken hebben aan de wieg gestaan van de organisatie door mensen bijeen te brengen. Maar dit was een persoonlijk initiatief, niet vanuit de Kerk. Ik word ongeduldig omdat het waarschijnlijk voor mensen een argument is om een kennismaking met De Kringen maar achterwege te laten. En dat is jammer. De Kringen is er voor iedereen. Waren het vanwege de netwerken van de initiatiefnemers in den beginne wellicht vooral christenen of mensen met christelijke wortels die zich aansloten, nu hebben de leden zeer diverse achtergronden. Er wordt wel vaak over geloof gepraat. In sommige kringen. Logisch, want geloven heeft met zingeving te maken en dat is een thema van ons allen. Geloven is een breed begrip. Geloven in een God versmalt het onderwerp al behoorlijk. Praten we over de Kerk, met een hoofdletter omdat ik het instituut bedoel, dan wordt het eng. En met eng bedoel ik smal. Heel smal. Om het direct weer breder te trekken, de Kerk bestaat niet. Er zijn meerdere Kerken. En, door de tijd verandert de Kerk. Dus hebben we het nu over de Paus in het Vaticaan, de kerk van 20 jaar geleden, de nog vrij jonge Protestantse Kerk in Nederland, de evangelische hoek…? Als we Kerk zeggen, hebben we het waarschijnlijk over fundamentalisten en hardschreeuwers. Dat zijn niet altijd per se dezelfden. De Zóciëteit Amsterdam bestaat 25 jaar en nodigde de heer Dorenbos, oud directeur van de EO, samen met anderen uit in het Betty Asfalt Complex. Dorenbos als fundamentalist in het hol van de leeuw. Margreet Dolman verbond sprekers met elkaar, prikkelde, vroeg door en zorgde voor de haar bekende humor. Dat gaf een goed gevoel, zoals de ontmoeting van Kerk en Roze op zich ook een goed gevoel gaf. Jammer is dat het leek of Kerk en Roze tegenover elkaar stonden, terwijl er zoveel Roze is binnen de kerken. Dorenbos meende dat provoceren averechts werkt. Duidelijk moge zijn dat dit dan ook voor de Kerk geldt als zij met een opgeheven vinger, een Bijbeltekst of hel en verdoemis aankomt. Dat werkt ook averechts. Dorenbos wil nader kennismaken met het vrijwilligerswerk van een roze organisatie. Prima! Laten we met elkaar in gesprek blijven en de nuances zien. Lastig blijft de vraag of seksuele voorkeur al dan niet door God gegeven is. Gedrag dat niet goed is mag je afwijzen. Een niet gekozen geaardheid die een andere voorkeur met zich meebrengt maar waarbij de liefde hetzelfde is, mag niet afgewezen worden. Van de week zei iemand tegen mij dat hij klaar was met de Kerk. De Kerk wijst mensen af terwijl God er voor iedereen is. Jammer dat de hele Kerk over één kam wordt geschoren. Nog erger dat er een kerk is die mensen afwijst. Het kerkelijk jaar kent verschillende kleuren. Mooi is dat. Diversiteit. Het wordt tijd dat we echt naast en met elkaar kunnen leven. Tussen het geel en wit van de Katholieke Kerk past roze heel goed. Ik hoorde iets over bloemen die over en weer gingen tussen COC en Pastoor Mennen. Volgend jaar een gemengd boeket?

| Column Index