Reageren?
Mail Walter

Openlijk roze

door: Walter de Quaasteniet voorzitter De Kringen

“Veteranen. NS en Pro Rail heten u van harte welkom in Den Haag.” Het is zaterdag 26 juni 2010, Veteranendag. Uniformen, witte anjers, baretten... het centraal station van Den Haag ontvangt de vele bezoekers. Op station Amersfoort geen welkomst boodschap. Wel NS die roze buttons uitdeelt: Keiroze – Steengoed! Het is dezelfde zaterdag: Roze Zaterdag. Een jaar geleden kon de Roze Zaterdag niet met de Veteranendag gecombineerd worden. Volgend jaar schuift ze een week op in verband met de TT in Assen. Hoe graag we ook combineren (Roze Veteranen bestaan ook en Pink Spirit zou het vast geweldig vinden!), we zijn flexibel! Vraag is wel of Veteranen en motorrijders ook roze mogen en durven zijn. Terug naar 26 juni 2010. Amersfoort is Roze gekleurd. Roze buttons op het station, roze ballonen aan de lantaarnpalen richting het centrum, roze kraampjes wijd verspreid, roze in de etalages en opvallend veel mensen in roze gekleed. In de trein kon je ze al zien, in de stad kon je er niet omheen. De dag ervoor heb ik een boek gekocht met de titel “Mijn meester is homo”. Nu lees ik graag in de trein, maar ik aarzelde om het boek zo openlijk voor me te houden. Ik zit zelden “roze” in de trein. Eigenlijk maar twee keer per jaar, richting Roze zaterdag en richting de Gay Pride Amsterdam. Sommige lezers zitten vast drie keer per jaar roze in de trein, ook richting de Roze Maandag op de Tilburgse Kermis. Vorig jaar tijdens de Roze Zaterdag in Den Haag viel het me al op: het festival, het station en de route ertussen was roze. Daaromheen niet. Een voorstel om in groepjes juist ook de drukke winkelstraten in te gaan, werd met enige vrees weggewuifd. Immers, je weet niet hoe mensen dan reageren. In Amersfoort waren de roze locaties zo verspreid en ging de Parade dwars door de binnenstad, dat het even overal roze was. Toeschouwers van de Parade (winkelend publiek) die wat afstandelijk keken en flyers niet wilde aanpakken, riepen de vraag op of roze nu wel door iedereen normaal gevonden wordt. Pas hoorde ik iemand zeggen dat je eigenlijk elke dag minimaal één keer moet laten merken dat je homoseksueel bent. Bijvoorbeeld terloops zeggen dat je met je vriend of vriendin op vakantie gaat, of dat je een roze film hebt gezien. Meer dan tijdens een Roze Zaterdag maak je homoseksualiteit dan gewoon. Juist in het alledaagse is je coming out effectiever dan wanneer je als aangekleed roze op stap gaat. Mijn nieuwe boek ga ik van begin tot eind in de trein lezen.

| Column Index