Reageren?
Mail Walter

Doorfietsen

door: Walter de Quaasteniet voorzitter De Kringen

Wat voor type ben jij? Iemand die op de fiets voor elk rood verkeerslicht stopt, ook als er geen verkeer aankomt? Of iemand die doorfietst, door elk rood licht, desnoods over stoepen, als je maar niet hoeft te stoppen? Wat voor type ben jij? Iemand die altijd luistert, die doorvraagt wanneer iemand een mening verkondigt en probeert te begrijpen? Of iemand die andermans mening best wil respecteren maar niet de behoefte heeft het fijne ervan te weten? Mag iedereen altijd zeggen wat hij of zij denkt? Staat de vrijheid van meningsuiting bovenaan ons lijstje met vrijheden? Blijven we luisteren omdat we in gesprek moet blijven, omdat we de dialoog gaande moeten houden? Of gaan we naar de rechter als iemand in onze ogen te ver gaat? Willen we iemand de mond snoeren? Onlangs zat ik op de fiets en wachtte braaf op groen licht, om vervolgens fietsers te passeren die ik een heel eind voor het verkeerslicht al eens had ingehaald. Bij het daaropvolgende verkeerslicht reed ik door rood, om vooral niet nog een keer te worden ingehaald. Toen dacht ik aan de Paus. Paus Benedictus heeft in zijn nieuwjaarstoespraak gezegd dat wetten die een huwelijk tussen mensen van gelijk geslacht mogelijk maken, het verschil tussen de seksen ontkennen en de schepping aanvallen. Lieve Paus, ik luister even niet, ik sla even een paar decennia over, ik fiets even door en luister weer als u mij hebt ingehaald. In een krant schreef iemand dat de katholieken zelf niet echt schrikken van de uitspraken van hun paus. Ze luisteren soms gewoon even niet. Maar hebben we het hier over woorden die we met korrels zout kunnen nemen? Een storm in een glas water? Of hebben we het over woorden die daden tot gevolg kunnen hebben, woorden die daden goed keuren? Een glas dat breekt en water als een olievlek verspreidt? Over fietsen gesproken. Het was op de Roze Zaterdag vorig jaar dat ik door Den Haag fietste met een tas van Gays & Gadgets op mijn stuur. Omdat alleen het Lange Voorhout en Plein roze was gekleurd, voelde ik me buiten het centrum toch wel fietsen zeg maar. Op 25 januari is er in Amsterdam iemand mishandeld vanwege zo'n tas. Stel nou dat ik klappen had gekregen vanwege die tas! Nou, ik kan je verzekeren, dan had ik niet meer kunnen doorfietsen en dan wilde ik dat ook niet meer. Een duidelijker boodschap is er niet: we kunnen het ons niet permitteren om door te fietsen! Ook niet als het enkel om woorden gaat.

| In Andere Kringen - Archief