Vijftien jaar geleden belandden er plots verontrustend veel haren in het doucheputje en vormden zich inhammen boven mijn slapen. Het was duidelijk welke route er in mijn genen was uitgestippeld: steeds diepere inhammen, steeds dunner haar, dan een kale plek op de kruin die zich over mijn hele schedel zou uitbreiden en ten slotte een hoofd als een biljartbal. Mijn moeder vertelde dat mijn grootvader hetzelfde was overkomen. Zij en haar zussen hadden hem vroeger geplaagd door – doelend op zijn kruin - 'zie de maan schijnt door de bomen' te neuriën als hij zijn haar kamde.

Dankzij het medicijn finasteride kon ik de kaalslag echter in de kiem smoren en ben ik op mijn vijftigste nog steeds de trotse bezitter van een volle haardos. Die nu grijs begint te worden...
Oké, ik weet het, grijzende slapen kunnen best charmant zijn, maar als houdbare man behoud ik toch liever zo lang mogelijk mijn oorspronkelijke haarkleur.
Grijs worden is evenals mannelijke kaalheid voor een belangrijk deel een erfelijke kwestie. Maar anders dan bij haaruitval het geval is, bestaat er nog geen effectief medicijn tegen verdwijnend haarpigment. Verven is anno nu de enige optie. Of toch niet?

Als je kalend bent en tegelijk ook nog grijs wordt (soms blijft je werkelijk níets bespaard), kan het eerder genoemde haarmedicijn finasteride je enig uitstel van executie geven. Haar kent drie fasen van groei en uitval: groeifase, rustfase en uitvalfase. Als je kaal wordt, verkeert veel van het resterende haar in de rust- en de uitvalfase. In die twee wegkwijnfasen wordt er geen haarpigment in het haarzakje gevormd en zijn de haren dus behalve dun ook licht van kleur. Zodra je dan finasteride gaat slikken, belanden veel haren weer in de groeifase en komt ook de pigmentproductie weer op gang. Kalende en grijzende mannen die het medicijn gebruiken, zien hun haardos daarom soms een beetje dikker én donkerder worden. Maar het effect is slechts tijdelijk, want uiteindelijk, als je maar lang genoeg wacht, verliezen ook gezonde, dikke haren hun kleur.
De cosmetische industrie investeert kapitalen aan de zoektocht naar een werkend anti-grijsmiddel. Geen wonder, want wie dat vindt zit op een goudmijn. De knapste koppen uit de haar- en huidwetenschap werken daarom al lang niet meer in de sobere laboratoria van universiteiten, maar zijn met veel geld aangetrokken door cosmeticareuzen met miljardenomzetten. En hun arbeid werpt vruchten af.. De fundamentele oorzaken van de vergrijzing zijn grotendeels ontsluierd en de eerste stappen naar een anti-grijsmedicijn zijn gezet. Er gloort hoop aan de horizon! Volgende keer meer over de strijd tegen grijs haar.