In Rotterdam is nu een officieel afgezet gebied waar mannen het in de open lucht met elkaar mogen doen. Hoera! Een doorbraak. De energieke Robin de Roon van de deelgemeente Kralingen-Crooswijk heeft ze persoonlijk de grond ingeslagen. En hij is er trots op.

Homo's kunnen in dat reservaat helemaal los en zolang ze binnen de paaltjes blijven, is er niets aan de hand. Trouwens, als ik het plaatje op de paaltjes goed bekijk, wel het liefst in de traditionele missionaris-stand. Een voor homo's bijzonder ongemakkelijk standje.

Als ik er zelfs streng naar kijk, zie ik eigenlijk de afbeelding van een neukend heterostel op een hele lelijke badhanddoek. Dat heterostel moet de argeloze passeerder dus duidelijk maken dat ze hier op seksende homo's kunnen stuiten. Ja ja. Overigens, zoals ik het begrijp, zouden hetero's het buiten de paaltjes moeten doen, en niet in ons gebiedje. Dus hetero's die een afbeelding tegenkomen van neukende hetero’s weten dan dat ze daar juist niet mogen neuken. Bent u daar nog?

Homo's die buiten de paaltje worden betrapt, kunnen rekenen op een stevige boete. Hetero's mogen daar gratis begrijp ik. Zouden die dan weer een bon krijgen als ze tussen de homo's liggen te krikken?

Ik dacht dat de zaken duidelijker zouden worden door die paaltjes.

Zelf ben ik niet van dit soort plekken, maar ik heb vrienden die er wel graag komen. Als ik ze dan vraag waarom ze het leuk vinden om te midden van metershoge brandnetels hun lul uit hun broek te halen, vertellen ze me over het gevoel van vrijheid in de buitenlucht, de spanning van de onverwachte ontmoeting (beetje vreemd op een ontmoetingsplek – wat had je dan verwacht?) en de opwinding van het mogelijk worden betrapt. Ik kan me zo voorstellen dat het in zo'n met paaltjes afgezet homo-safaripark allemaal een stuk minder spannend wordt.

Een belangrijke reden voor de paaltjes is trouwens niet het binnen houden van de homo's, maar het buitenhouden van de hetero's. Volgens onze Robin de Roon tenminste. Dankzij die paaltjes zullen argeloze hetero's, die per ongeluk verzeild zijn geraakt in dit afgelegen deel van het Kralingse Bos, niet onverwacht worden geconfronteerd met baltsende of parende mannetjes.

En zo zijn we weer terug bij af. Het is prima dat we homo zijn zolang de rest van de samenleving er maar niet steeds mee wordt geconfronteerd. Tijdens de Canal Parade en Roze Zaterdag krijgen we even toestemming ons te laten zien (zolang we maar binnen de paaltjes blijven), maar daarna moeten we weer gewoon doen. Maar, en dat is iets waar de meeste hetero's en een groot aantal homo's niet aan kunnen wennen, we zijn niet gewoon. We zijn zelfs ongewoon. We zijn mannen die seks hebben met andere mannen. We zijn homo's. We zijn geen nep-hetero's.

En dat idee is blijkbaar zo alarmerend dat we achter de afzetting moeten blijven.

Precies daarom moeten we (we?, eh, jullie!) die paaltjes negeren. Homo's moeten altijd en overal zichtbaar zijn. Homo's moeten niet dansen naar de pijpen van kleinburgelijke hetero's, maar hun eigen grenzen stellen. Je hoeft je natuurlijk niet te laten nemen op de wipkip in de kinderboerderij, maar je hoeft je ook niet te laten wegstoppen achter een rij onzin-paaltjes met een afbeelding van neukende hetero's.

Hekken, grenzen, muren en afzettingen hebben nooit de bedoeling mensen dichter bij elkaar te brengen. Welke mooie woorden ook worden gebruikt om het tegendeel te beweren. Dat geldt ook voor homo-paaltjes.